Categorie archief: Art

Street art stays

Een vorm van kunst; street art. Street art komt voort uit (het vind ik inmiddels achterhaalde en “saaie”) graffiti. Ik vind street art echt een versiering en vooral verrijking van steden. Het is inmiddels al even upcoming, maar ik merk dat ik er nu zelf ook meer op let. De laatste tijd zie ik dan ook steeds vaker mooie of goede street art. Met goede street art bedoel ik de kunstwerken waar echt een boodschap achter zit. Ik vind dat artiest Banksy dé voorloper is van goede boodschappen in street art, let’s have a look:

 

 

 

 

 

Check ook eens deze site, het walhalla voor mensen die net als mij van street art houden.

Efteling, incredible illusions after sunset

De Efteling, het grootste (en leukste als je het mij vraagt) themapark van Nederland, heeft samen met Muse, indrukwekkende illusies gecreëerd  die geprojecteerd worden op attracties. Het Amsterdamse reclamebureau Muse, dat ik al eerder vernoemde in mijn vorige post, heeft gezorgd voor het indrukwekkende schouwspel en de uitbreiding op de ervaring van de belangrijkste Efteling attracties. Deze illusies geven een extra dimensie aan de van zichzelf al bijzondere attracties.

 

Villa Volta projectie

 

Bron: http://www.muse.nl/

Audax Textielmuseum

Op 9 maart bezocht ik samen met Machteld Hagnauer het Audax Textielmuseum. Het Textielmuseum in Tilburg heeft vier permanente deelcollecties: textieltechniek, industriële cultuur, textielvormgeving en beeldende kunst.  Vooral textielvormgeving en beeldende kunst vond ik interessant.
Voor textielvormgeving gaf het museum kunstenaars en ontwerpers de mogelijkheid om experimentele stoffen, installaties, wandkleden en zitobjecten te maken. Hieruit ontstond een interessante textielcollectie, met objecten uit het voorproces zoals schetsen, ontwerpen en kleur- en garenproeven. Bij beeldende kunst kun je bijvoorbeeld denken aan “textiele” sieraden en draagbare objecten.

De permanente collectie van het museum heb ik al regelmatig bezocht. Deze keer stond mijn bezoek dan ook vooral in het teken van mijn interesse naar de tentoonstelling van Christien Meindertsma. De hoofdrol in haar tentoonstelling is de herkomst van producten. Wat me het meeste bij bleef van haar tentoonstelling, is de lijst van producten die gemaakt worden van één varken. Ik was tegelijkertijd geïnteresseerd en afgeknapt.

 

 

Coca Cola’s Tribute to Fashion

Het is inmiddels al weer even geleden: de laatste editie van Coca Cola’s liefdadigheidsproject “Tribute to Fashion”. Dit project vraagt bekende ontwerpers om hun stempel te drukken op een limited edition flesje. Kijk en verwonder je over de heerlijke dessins van onder andere Moschino, Donatella Versace, Angela Missoni, Alberto Ferreti, Consuelo Castiglioni en Etro.

 

 

Deze limited flesjes heb ik uitgekozen omdat ze perfect aansluiten op de collectie van SUPERMART bij MOTI en omdat ik er vrolijk van word, de kleurrijke prints spreken tot mijn verbeelding!

Psst, bekijk ook nog een keer de collectie van Karl Lagerfeld voor Coca Cola, blijft ook een lust voor het oog!

MOTI, Museum Of The Image

Afgelopen donderdag, 8 maart, bezocht ik het Museum Of The Image (MOTI) in Breda, hét museum voor beeldcultuur. Dit museum past helemaal bij mij, ik ben zelf dagelijks bezig met grafisch ontwerpen. Ik vind het interessant hoe het museum het verloop laat zien van grafisch ontwerpen naar de huidige beeldcultuur.

Visuele communicatie is namelijk overal om ons heen. Ik vind deze visuele communicatie, grafisch ontwerpen en beeldcultuur altijd zo inspirerend, omdat ik zelf elk werk van dit soort erg dynamisch vind. Het museum biedt nationale en internationale kunstwerken in disciplines als interactief ontwerp, film, design, fotografie, mode, (grafische) kleding, beeldende kunst, 3D objecten, architectuur, wetenschap, grafische software en gaming.  Voor ieder wat wils dus op het gebied van grafisch ontwerp en beeldcultuur.

De huidige expositie, “The Pop-Up Generation”, is ontwikkeld naar een concept van Lidewij Edelkoort: “De hersens zijn getraind om volume te zien in een platte schets en een structuur te ontdekken achter het volume als in een architectonische tekening.” Een voorbeeld van pop-up is een plat geleverd kartonnen meubel, wat tijdens het uitvouwen een lounge meubelstuk of bijzettafel wordt. Of origami creaties op kleding, die uitstekende vormen aannemen bij het uitvouwen. Ook de komst van de 3D printer is kenmerkend voor de pop-up generatie.

De geanimeerde karakters vond ik erg inspirerend, net als de kartonnen en stoffen dieren en maskers, te vinden op de website van MOTI: http://www.motimuseum.nl 

 

"Chair", Eric Ku

 

"Carpet Hippos", Rodrigo Solorzano

 

In de tweede inspirerende expositie “SUPERMART” staat packaging design, de verpakkingen van alledaagse dingen, centraal. Verschillende (op kleur geordende) verpakkingen van Coca Cola, Absolut, Grosch en Niveau zijn ware kunstwerken. Dit mooie uiterlijk versterkt de belevenis rondom de merken en koppelen de juiste betekenissen aan het beeld van een merk.

 

 

Na het MOTI bezocht te hebben, volgde de zoektocht naar een geschikt lunchplekje. Na even rond gelopen te hebben in het centrum bij Breda stuitte ik op Latte’s and Literature. Deze zaak aan de Nieuwstraat brengt een mengelmoes van een comfortabele bank, een goed boek, lekkere koffie en muziek die je aan het dagdromen brengt. Ik kreeg meteen het idee dat ik in een huiskamer was beland, mede door de aanwezigheid van de hoeveelheid boeken. Na wat gepraat te hebben met de eigenaar bleek dat ze hier ook schrijfcursussen, een workshop fantasy en boekenclub bijeenkomsten verzorgen. Super gezellig tentje!

 

Latte's and Literature

 

Een tip in Breda voor creatievelingen: Café Couture aan de Stadserf. De enthousiaste eigenaresse Saskia gaf graag een rondleiding en vertelde gepassioneerd over haar naaiatelier. Je kan zelfstandig aan je project werken en een naaimachine huren, maar je kan ook naailessen volgen. Daarnaast biedt Café Couture verschillende workshops zoals leren tassen, recycle your wardrobe, stof bedrukken, knuffels, baby kleertjes en tassen.

 

Café Couture

 

Naaimachine

 

Atelier

Fantastic Fake

De Amsterdamse kunstenaar FAKE houdt zich al zijn hele leven bezig met graffiti en street art. Terwijl hij opgroeide in een grijze, saaie omgeving voelde hij de drang om mensen te laten lachen. Nadat hij de kracht van stencils ontdekte, was hij verkocht.

 

 

Hij tovert een lach op mijn gezicht door ironie en humor. Daarnaast verteld hij een verhaal. Ik vind zijn werken experimenteel en brutaal en het kleurgebruik is super.

 

 

 

 

Meer van zijn artwork en fun op www.fakestencils.com

Dutch Design, Fashion and Architecture

Kleding van Viktor en Rolf of Bas Kosters, kunst in het Van Gogh Museum, design van de Dutch Design Week, beats van Afrojack of Armin van Buuren, architectuur van Rem Koolhaas, de looks van supermodel Doutzen Kroes en programma’s van mediamagnaat John De Mol Jr. en Reinout Oerlemans. Dutch design draagt bij aan de totale uitstraling van ons land. De ontwerpen van Nederlandse designers, architecten en modeontwerpers vind ik verfrissend, creatief, humoristisch, praktisch en open.

De creatieve industrie in Nederland is hard aan de weg aan het timmeren op de internationale ladder en heeft inmiddels al een sterke uitgangspositie verworven.

Wereldwijd scoren de Nederlandse design, mode en architectuur steeds beter en worden populairder. We proberen te laten zien dat Nederland vooruitstrevend is op het gebied van duurzaamheid, milieu en stedelijke ontwikkeling.

Dutch Design, Fashion and Architecture (DDFA) is een vierjarig crossectoraal programma dat internationalisering van design, mode en architectuur in het buitenland bevordert. Partijen uit binnen- en buitenland bundelen hun krachten.

 

 

“Het Nederlandse fotoboek” van Rik Suermondt en Frits Gierstberg beschrijft de geschiedenis van beroemde Nederlandse fotoboeken. 120 van de meest belangrijke Nederlandse fotoboeken worden geplaatst in de context van ontwikkelingen in de fotografie en de samenleving. De foto boeken gaan onder andere over de bedrijfscultuur en bedrijven, de jongerencultuur, landschappen, steden, reisverhalen en autonome boeken. De boeken worden weergegeven door prachtige illustraties van hun covers en delen van de inhoud.

 

"Het Nederlandse fotoboek"

 

Naar aanleiding van Het Nederlandse Fotoboek word de tentoonstelling “Feest van het Fotoboek” getoond in het Nederlands .

Marvelous “Megazine Mashup”

De naar mijn mening geweldige Britse kunstenares Hattie Stewart heeft verschillende omslagen van tijdschriften bewerkt. Ze tilt haar liefde voor de wereld van de prints naar een hoger niveau. Haar “Megazine Mashup” inspireert mij omdat grafisch ontwerpen één van mijn favoriete bezigheden is. Onze internationale beroemdheden worden geterroriseerd door de speelse vormen. Ik vind het cool dat zij het huidige modebeeld “beklad”. De brutale prints zien er dreigend uit door geïllustreerde tranen en botten en er wordt veelvuldig gebruik gemaakt van de kleur zwart. Tegelijkertijd vind ik de prints (mede door de contrasterende kleuren) ook speels.

 

 

 

 

 

 

More fun at www.hattiestewart.com

Bron: http://prote.in/feed/2012/02/hattie-stewarts-magazine-mashup

PP77

De expositie van Paul Panhuysen is van 28 januari tot en met 18 maart te zien in de projectzaal van Museum De Pont in Tilburg. PP77 is de naam van activiteiten rond het werk van de 77-jarige kunstenaar.

Paul Panhuysen is kunstenaar en initiatiefnemer van het Apollohuis in Eindhoven, een experimentele ruimte welke uitgroeide tot een internationaal platform voor kunstenaars.

Het samengaan van verschillende kunstvormen is kenmerkend voor zijn kunst. De projectzaal legt de nadruk op het tweedimensionale werk van Paul. Hij benadert beeld en geluid als twee gelijkwaardige en aan elkaar gerelateerde grootheden.

De werken in de projectzaal zijn magische vierkanten, sudoku’s en de reeks van Fibonacci. Getallen spelen een belangrijke rol in de werken. De getallen van deze rekenkundige reeksen zijn door hem vertaald in vormen, kleuren en klanken.

Het werk wat mij meteen inspireerde, mede door het enorme formaat, was “Eight Double Sudokus”.

 

"Eight Double Sudokus", Paul Panhuysen (2010)

 

Deze werken hangen ook in de centrale plaats van de projectzaal. Deze acht werken bestaan uit een lijnenspel van kleurige balkjes en cirkelbogen. Het sprak mij aan door de achterliggende gedachte van de sudoku, wat mij deed denken aan een trend die ik vorig jaar bestudeerd heb: “nostalgie” en “knus en kneuterig”, één van dé jongerentrends van 2012. Het afgelopen jaar zaten we massaal op Wordfeud en bracht spellenfabrikant Jumbo opnieuw alle bekende gezinsspellen op de markt, maar dan voor de iPad. Ook het populaire puzzelspel sudoku is een voorbeeld van deze kneuterigheid.

“De “Eight Double Sudokus” zijn gebaseerd op sudoku, met het getal negen als terugkerende eenheid. Ieder werk is opgebouwd uit drie maal drie bladen van 90 x 90 centimeter. Deze zijn elk onderverdeeld in drie maal drie vakjes, 81 in totaal. Voor de invulling van deze structuur heeft Paul gebruik gemaakt van negen verschillende vormen (de acht segmenten van een vierkant met afgeronde hoeken) en negen verschillende kleuren.”

 

"Eight Double Sudokus"

 

“Op basis van de sudoku is ook de klank benaderd. Bij een aantal van de prints is muziek te horen, die op de sudoku’s gebaseerd is. De muziek is opgebouwd uit verschillende pianofragmenten, die volgens de getallenreeksen van de twee sudoku’s zijn gemist en achter elkaar gezet.”

Puur De Pont

Dinsdag 28 februari. Gewapend met een notitieblok en een fototoestel vertrok ik naar Museum De Pont in Tilburg, een museum voor hedendaagse kunst.

Het museum is gehuisvest in een voormalige wolspinnerij. De verschillende expositieruimtes waren erg ruim, wat erg fijn was bij ‘schreeuwerige’ en ‘drukke’ kunstwerken. Het viel me op dat het gebruik van licht in de ruimtes ook erg aangenaam was. Het licht verschilde per ruimte, van scherp tot gedempt licht, wat precies afgestemd was op de kunstwerken.

Het bezoek aan de Pont was inspirerend, maar vooral ook gewoon erg leuk. Het leuke aan kunst vind ik dat achteraf vaak blijkt dat het werk iets anders voorstelt of er wat anders mee bedoeld wordt, dan je in eerste instantie denkt. Ik heb drie kunstwerken uitgekozen die mij het meeste aanspraken.

Het eerste kunstwerk, was ook meteen het eerste werk dat ik in het museum zag: “Homeless Cat” van David Claerbout. Dit is een single channel interactieve video in kleur, zonder geluid. Deze video toont een kat die leeft in een wereld die afgesloten is van mij, de kijker. Het verstrijken van de tijd lijkt het centrale onderwerp in het werk. Het kunstwerk spreekt mij aan omdat er een illusie van interactie is tussen de kat en mij. Het lijkt alsof de kat mijn aanwezigheid voelt, maar hier niet constant op reageert. De video is aan de ene kant treurig, door de eenzaamheid van de kat, maar toch ook rustig en sereen. Afgelopen jaar leek het een trend om zwarte katten te gebruiken in de kunst.

 

"Homeless Cat", David Claerbout (2011)

 

Het tweede kunstwerk, “Vertigo”, is een roestvrij stalen werk van Anish Kapoor. Vertigo is vernoemd naar de thriller van Albert Hitchcock uit 1958, waarin de duizelingen van de hoofdrolspeler worden gevisualiseerd in de bewegingen van de camera.

Dit kunstwerk is meer dan twee meter hoog en ongeveer vijf meter breed. Als je op dit kunstwerk afloopt, wordt je in de spiegel ondersteboven afgebeeld. Hoe dichter je bij het werk komt, hoe meer het inzoomt op het (ondersteboven) beeld van je lichaam. Totdat je op ongeveer een meter van het werk staat, wordt je spiegelbeeld ineens normaal. Ik ben een paar keer heen en weer gelopen voor het object en ik werd er duizelig en gedesoriënteerd van. Dit bleek ook de bedoeling toen ik de beschrijving van het werk las: “Anish Kapoor beschouwt het kunstwerk als een medium dat de waarneming van de kijker activeert en zo zintuiglijke en andere ervaringen oproept. Kapoor creëert situaties, waarin het vertrouwen in de eigen visuele waarneming even wankelt. Vanzelfsprekende kijkpatronen vallen weg en in die “leegte” ontstaat ruimte voor nieuwe ervaringen. Een bepaald soort angst, een gevoel van duizeligheid, van vallen of naar binnen worden getrokken heeft Kapoor naar eigen zeggen altijd in de ban gehouden. Het is een gevoel van duizeling en desoriëntatie die ook ten grondslag ligt aan zijn nieuwe werk Vertigo. De leegte die je dreigt op te slokken, ligt nu echter niet binnen de begrenzing van het kunstwerk, maar in de ruimte ervóór. Door de afmetingen van het licht gebogen, spiegelende vlak wordt de kijker geheel omsloten door een ruimte die zijn stabiliteit heeft verloren. Het eigen spiegelbeeld wordt enkele malen meer dan levensgroot weerkaatst, maar om de kijker heen kantelt de omgeving en krommen de wanden zich, terwijl bezoekers iets verderop in de zaal ondersteboven worden gereflecteerd.”

 

"Vertigo", Anish Kapoor (2008)

 

Het derde kunstwerk vond ik het mooiste kunstwerk. “Night Sky: Saturn North from Earth” van Angela Bulloch. Deze veranderende LED installatie in een zwart frame sprak mij meteen aan. Het deed me denken aan een serie foto’s gebaseerd op dromen van Jaime Martinez.

De veranderende lichtjes werkten hypnotiserend en onontkoombaar en je wordt er erg rustig van.

"Night Sky: Saturn North from Earth", Angela Bulloch (2010)